Autor: LEMUR

Chociaż prolog DTD nie jest obowiązkowym elementem dokumentu HTML (i często jest pomijany), warto poznać zasady jego konstrukcji.

Kolejne wersje języka HTML przynoszą zmiany. Język jest rozszerzany o nowe znaczniki, część znaczników z wcześniejszych wersji zostaje oznaczona jako niepożądane (ang. deprecated).

Warto zauważyć, że znaczniki niepożądane nie są wskazane. Oznacza to, że dokumenty kodowane są ściśle wg reguł danej wersji języka nie mogą zawierać znaczników niepożądanych. Jednak równolegle z zasadami ścisłej zgodności definiowane są reguły poprawności dla dokumentów zawierających znaczniki niepożądane, pochodzące z wcześniejszych wersji języka HTML.

Informacja zawarta w prologu jest wskazówką dla narzędzi kontroli poprawności składniowej (tzw. parserów), odnośnie wersji języka HTML zastosowanej do zakodowania danego dokumentu.

Chociaż prolog nie jest obowiązkowym elementem dokumentu HTML (i często jest pomijany), warto poznać zasady jego konstrukcji, zwłaszcza jeśli planujemy korzystanie z programów do automatycznej weryfikacji poprawności składni. Parsery do automatycznej weryfikacji składni HTML można znaleźć między innymi w serwisie W3C (World Wide Web Consortium). Walidator składni wbudowany jest również w Pajączka 5 NxG.

Prolog jest pierwszym elementem dokumentu umieszczanym przed otwarciem szkieletu strony, czyli przed znacznikiem HTML.

Poniżej przykładowe prologi. W zależności od użytych znaczników z danej wersji HTML jego numeracja może być różna: np. 2.0, 3.2, 4.0 Dla przykładu prologi w wersji HTML 4.01 i XHTML 1.0.

<!DOCTYPE HTML PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01//EN"> 

lub

<!DOCTYPE HTML PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01//EN" 
"http://www.w3.org/TR/html4/strict.dtd"> 

Dokument ściśle związany ze specyfikacją HTML w wersji 4.01, tzn niezawierający znaczników ani atrybutów niepożądanych oraz niezawierający ramek.

<!DOCTYPE HTML PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01 Transitional//EN"> 

lub

<!DOCTYPE HTML PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01 Transitional//EN" 
"http://www.w3.org/TR/html4/loose.dtd"> 

Dokument zgodny ze specyfikacją HTML w wersji 4.01, ale zawierający elementy oznaczone jako niepożądane.

<!DOCTYPE HTML PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01 Frameset//EN"> 

lub

<!DOCTYPE HTML PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01 Frameset//EN" 
"http://www.w3.org/TR/html4/framset.dtd"> 

Dokument zgodny ze specyfikacją HTML w wersji 4.01, ale zawierający elementy oznaczone jako niepożądane oraz zawierający znaczniki ramek.

Identycznie rzecz ma się w przypadku XHTML-a.

<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.1 Strict//EN" 
"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-strict.dtd"> 
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" 
xml:lang="en"> 

Pełna zgodność ze specyfikacją

<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.1 Transitional//EN" 
"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> 
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" 
xml:lang="en"> 

Zawiera elementy oznaczone jako niepożądane

 
<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.1 Frameset//EN" 
"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-frameset.dtd"> 
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" 
xml:lang="en"> 

Zawiera elementy niepożądane jak i znaczniki ramek

Jedna linia dodatkowego kodu nie zaszkodzi! A wręcz przeciwnie – pozwala to na sprawdzenie poprawności kodu i prawidłowe interpretowanie strony przez przeglądarki!

W Pajączku wystarczy wybrać „Szybki start” lub Ctrl+Shift+Q aby wybrać prolog.

Więcej informacji na stronie W3C.